De tegenstander was ons niet onbekend. Er was er zelf eentje bij die
sprekend op de acteur van moon leek. Die was ook de draaischijf aan de overkant. Wij waren met 7 dappere makkers. Rik en Dévy waren er niet bij.
Zij waren met 5 maar gingen niet in op ons aanbod om 6 tegen 6 te spelen…
De match werd meteen op gang gefloten. Iedereen startte op zijn vertrouwde positie. Helaas kwam het mooiste voetbal van de jonge gasten. Ze swingden bij momenten de pan uit. Tot aan de rust moesten we het spel vooral ondergaan. Gelukkig hadden de boys een beetje op hun adem getrapt en werd pletwals makkers wakker. Andries knokte voor zijn plaats en verzilverde zo enkele doelpuntjes, leuk dat hij terug is. Gert en Simon wilden echt winnen. Bob, ja weer hij scoorde de winning goal. Ingmar haalde een aantal keer de achterlijn waar doelpunten uit voortvloeiden. Ivo was ontspannen en dribbelde er heerlijk op los. Ook Philippe had niet stilgezeten en verzorgde de verdediging. Zo danste de score van 8-3 naar 11-15 al was daar weer veel wilskracht voor nodig geweest. De dag dat we gaan winnen op ervaring moet nog komen.
Vandaar als doelsteling dit jaar: top 10 maar eens winnen van de pick en af en toe een fuck oasis.
Wish you were here van PINK FLOYD weerklonk in het putje van oostkamp toen we een kaasje smulden en K3 analyseerden. Simon en Ingmar deden nog een fysicaproef aan de rampe en gingen nog even op verkenning in het visioen…




wat hebben wij jullie ooit misdaan?
Haha, vraag dat eens aan José… Nee, moet je eens aan de Simon vragen, hij schreef het verslag wellicht na een avondje stappen. Maar wees gerust, we hebben niets tegen jullie!