Alweer een nederlaag voor de moedige Makkers.
We startten met 5 en zouden ook zo eindigen. Bob zat op een ander, Gert kon niet en Ivo moest zijn team U7 entertainen. De vinnige Dévy was er wel, Fluppe ook én die loopt bovendien nog eens in bloedvorm rond en Ingmar is als meest constante (of is het stabiele?) Makker altijd zeker van een goeie match. Andries groeit, mede door het vele werk…, naar zijn beste vorm toe en ook Rik had er zin in (“hij voelde zijn benen niet… maar zijn koppeke des te meer!”).

Enkele tegenstanders lieten op zich wachten maar daar zat de wedstrijd van Club wel voor iets tussen, geen erg want even later konden we beginnen. We hielden de rangen vrij gesloten, gaven spelers door, communiceerden, positioneerden… het liep goed. De tegenstander kon enkel dreigen via afstand terwijl de betere combinaties door de Makkers werden getoond, jammer dat de afwerking (of was het de sterke doelman?) niet vlotte “comme il faut”. We misten teveel kansen maar het pleit ook voor ons dat we er zélf niet teveel weggaven. Onze schepcorner ging er niet in, altijd pijnlijk, zeker omdat we toen onze voorsprong konden uitbouwen en misschien consolideren…

Halfweg was de 2-3 voorsprong meer dan terecht! Dévy en Fluppe brachten De Makkers in deze positie en na driekwart wedstrijd stond er nog 5-5 op de bordjes. We hadden het gevoel dat de match alle kanten uit kon maar toen moesten de moegestreden Makkers het hoofd buigen. Kapitein Christoph was met zijn inzet, ervaring, doorzicht en voetjes de beste sierschouw en nam de ploeg op sleeptouw. 9-5 werd het omdat wij volop in de aanval trokken, op zoek naar punten (maar wie zoekt, vindt blijkbaar niet altijd).
Een goede prestatie, weer geen puntjes…

We onthouden: De Makkers verdienden vandaag veel meer, Raven wordt de toekomst van Club Brugge (en misschien ook van de Makkers), veel beterschap aan de geblesseerden Ingmar en Andries, zou Fluppe dan toch een family-man worden (gezien zijn wederhelft ons kwam aanmoedigen?)?

De Makkers konden vandaag niet rekenen op de jarige Ivo maar alle andere gladiatoren waren er wel. Gert moest even inspringen als secretaris omdat de titularis zijn schoenen was vergeten, met de domste eerst… Nu, dankzij een sprintje konden we de match ook effectief met 7 starten. Andries maakte de taktiek nog even duidelijk en klaar waren we!
We verwachtten een moeilijke partij en dat kregen we ook, de makkers komen traag op gang deze competitie maar deze wedstrijd konden we vinnig aanpakken. We geloofden erin maar het verleden leert ons dat we moeilijk scoren en de tegendoelpunten té vaak hun oorzaak vinden in ongelukkig samenspel, slechte passes, individuele foutjes, de afvallende bal… Bon, we moeten naar de toekomst kijken en leren uit de gemaakte fouten. Dit proberen we en zo komt het dat we toch een degelijke prestatie konden afleveren. Bij momenten goed samenspel, enkele individuele acties, inzet en spelvreugde, organisatie, alles verliep beduidend beter. We konden zelfs een aantal (knappe) doelpunten scoren, wat wordt dat als ook Bob zijn draai en het doel terug zal vinden??? Fluppe, het moet gezegd, was vandaag bére. Hij kon meermaals de aanval van de tegenpartij ontmijnen en zelf de tegenaanval opzetten! Ook Ingmar verdient een pluim, zijn niet-aflatende inzet en fairplay maken van hem een onmisbare pion.
Achteraan moest Andries een paar keer ingrijpen maar eerlijk, we zijn dat van hem gewoon.

Om kort te gaan: we beleefde een sportieve, inzetrijke en hoopvolle avond. Nu nog eens de puntjes pakken en dan zijn we hopelijk gelanceerd! Volgende week match om 19u en daarna???? ==> wachten op de kalender!

We onthouden: hoopvolle wedstrijd van De Makkers, I love techno is I love techno niet meer???…, de interesten staan zeker boven de 4%!

Na de grote nederlagen van de voorbije weken gingen De Makkers vandaag op zoek naar puntjes. We waren voltallig dus we konden voluit gaan. De enkel van Bob en de voet van Rik herstellen voorzichtig. In het verleden konden zowel dibo als wij het laken al naar zich toe trekken dus het beloofde wel een spannende wedstrijd te worden.

De posities werden opgetekend en de match kon starten. De zaak bleef goed gesloten door stevige organisaties, tegelijkertijd was de match vrij intesief met kansen aan beide zijden, weliswaar vooral uit de 2e lijn. Naderhand hadden we het gevoel dat we de wedstrijd wat in handen konden nemen, een domper was de openingstreffer van dibo. Nu scoren ons wat moeilijker vergaat moesten we dubbel zo hard gaan voor die treffers. Dévy kon de merkbaar geagiteerde keeper al eens onder druk zetten en in 2e instantie lukte hij in z’n opzet, de langverwachte tegengoal!
Dibo schepte raak en kon zo weer een arsenalverschil maken… De Makkers mochten weer aan een inhaalrace beginnen.

We bleven gemotiveerd, onder stoom, gericht op organisatie en zoekend naar voetballende oplossingen. Het is duidelijk dat we niet zo scherp staan, immers wie scherp is maakt vlotter de doelpuntjes, is korter in de duels en heeft vaak de afvallende bal (zaken waar wij voorlopig slechter op scoren). Deze zaken zien we vooral als reden voor de tegentreffers van dibo.
Ons verwoed zoeken naar gaatjes in de dibo-verdedeging vergde veel energie en concentratie. Dibo baadt in de ervaring dus ze lieten ons gretig werken en straften de foutjes af. Uiteindelijk werd het 4-2 en moeten we een andere keer puntjes pakken.

Een leuke pot, een degelijke tegenstander en een faire match… we hadden reden om hoopvol te zijn.

We onthouden: het briefje/vodje van de scheids telt maarrrrrr de vraag is of hij wel telt? (hoewel dit de wedstrijd niet beïnvloedde, het zorgt wel voor kleine, onnodige frustraties). Bob is volgens z’n wederhelft (die eigenlijk post-game niets, maar dan ook niets te zeggen heeft) een ’stoere jongen’ want hij laat zijn vrienden graag voor in het frietkot. Flup houdt van onafhankelijke vrouwen en turbosletjes. Bedankt aan de ladiezzz om ons een hart onder de riem te steken. En dan nu, de afsluiter van dienst… den Ingmar é!

Fluppe z'n "turbo"sletjes...

Wat hebben we geleerd???

Wat hebben we geleerd vandaag?

1) De Makkers speelden ongeorganiseerd, liepen als gekken heen en weer maar konden geen ’stabiele’ wedstrijd spelen…

2) een gebrek aan communicatie zorgde voor het feit dat iedereen maar lukraak op het veld terecht kwam én dat er op het terrein geen individuele ondersteuning was.

3) we uiteindelijk luisterden naar de wijze woorden van Bob en vervolgens met volle moed de komende wedstrijden tegemoet gaan!

De wedstrijd startte rustig, we hielpen de tegenstander een beetje en zo kwamen we natuurlijk zélf in de problemen. Onder impuls van Dévy en Rik gingen we agressiever en hoger spelen, dit was waarschijnlijk niet de juiste keuze want we werden meermaals koud gepakt door een dodelijk efficiënt PB. Ze speelden slimmer dan ons, lieten ons als aasgieren crossen om gevat uit te breken. Bedankt voor de leuke pot, ook de scheids liet de faire match lopen, waarvoor dank!
Andries kwam achteraan een aantal keren knap tussen terwijl we vooraan net dat ietsje geluk misten. We raakten weer enkele keren de paal en ook de doelman van PB was in zijn dagje. Ook de afvallende bal was steeds voor PB, hoewel je dit gewoon afdwingt, geloven we graag dat de voetbalgoden ons niet echt gunstig gezind waren (tja, je moet iets schrijven é). Bon, volgende week nemen we de nodige rust en bezinning om er dan weer flink, maar verstandig, tegenaan te gaan!

We onthouden: Fluppe ambieert een carriére bij Aglaja, we kijken uit naar zijn eerste optreden mét bijhorend ‘ziemelultje’. Iedereen kan op doel trappen, behalve Bob (dixit Bob). Die melkboeren moeten niet klagen, Andries weet immers met zijn melk ook geen raad.  Volgens Ingmar komt alles goed!

Linda

Met trots kijken we terug op de wedstrijd: een verdiende winnaar, de makkers op hun waarde gepakt, een zeer knap 2e doelpunt van ons en ook de nabespreking mocht er zijn.

We maakten ons op voor de clash tegen de broertjes Rotsaert, aangevuld met een meer dan degelijk quintet. Bob is nog steeds uit en Ivo was niet beschikbaar. We hadden werkelijk nachtenlang nagedacht over een strategie om de lichtvoetige techniekertjes af te stoppen maar startten naar oeroude makkers-traditie: zonder tactiek! ‘Ja jongens, wie start er vandaag???’ Andries zou het doel verdedigen, dat was zeker. Verder zouden we vooral aandacht besteden aan de organisatie en van daaruit Dévy lanceren, en geef toe: een nobele gedachte!

PSO, waardige kampioenen in onze ogen, delen de intentie van echte toppers: ook tegen mindere voetbalgoden, zoals de makkers, attractief voetbal brengen MET respect voor de tegenstander. Ze komen zich amuseren en hun wil om te winnen staat hun doel, knap voetbal brengen, niet in de weg… Er zijn ploegen die van hen kunnen leren!!!

De makkers speelden wel een ’stabiele’ wedstrijd, elk kwartier een doelpuntje. We durven zelfs, bescheiden als we zijn, stellen dat we, na het eerste kwartier, ten minste geprobeerd hebben onze defensieve stellingen te verlaten om ook wat mee te voetballen. We botsten 2 keer tegen de paal en wringden vakkundig enkele kansen de nek om. Ook onze zuurverdiende strafcorner ging er niet in, hoewel Gert zijn uiterste best deed. We maken ons op voor de wedstrijd van maandag 5 oktober tegen private banking (19u in kk)!

We onthouden: een aangekondigd forfait kost geen 12,5 maar 25 euro, VERHEEEEEELLLLLLLLSSSSSSTTTTTTTTTT is de ideale huisman (hij kan ramen wassen als de besten), Dévy zit volgens hemzelf in een dipje (maar na het filmfestival en het dubben van de film ‘Dogging: a love story’ komt hij keihard terug ==> deze Dévy komt zo hard!), de invalbeurt van Rikie eindigde bijna in het AZ Sint-Jan nadat hij MrBean-gewijs plat op de buik ging, en om alle makkers in beeld te brengen eindigen we met de topschutter van vandaag: Ingmar!

De naakte cijfers: doelpunten 3-8, kaarten 1-5.
De Makkers, zonder Bob en Gert, zagen de wedstrijd met gemengde gevoelens tegemoet. Schitterende start van de bezoekers, ze konden ons met hun gevatte spel in de fout dwingen en zetten zo de toon. Via Dévy en Ingmar konden we na 15min wel gelijke tred houden, 2-2. Echter, het 2e kwart konden we niet op ons elan doorgaan en kregen we 3 knappe doelpunten om de oren. De technisch vaardige spelers lieten ons achter een ongrijpbare bal hollen, jammer echter dat die technische supremacie omgekeerd evenredig is met hun sociaal-affectieve vaardigheden… met een 3-7!! voorsprong was de fun weg. We speelden precies testmatchen, niet voor de jupiler league maar voor de CL-finale. De Makkers spelen graag met inzet, zelfs met een vleugje onbezonnenheid, we geloven immers in het echte doel van een partijtje voetbal: plezier! Uitspraken als “wacht maar tot in de kleedkamer”, “scheids, onnozelaar, je kunt er niets van”, “wat gaan jullie nu schrijven?”, “bende sukkelaars”… zijn allemaal wel extreem knap verzonnen en getuigen bijgevolg van een verdacht hoge mate van betrokkenheid, echt ludiek kunnen we dit niet meer noemen. Laat het ons houden op het statement: een bedenkelijk niveau. 
Mea culpa, mea culpa, Andries had wél een punt: we moeten de hand vooral in eigen boezem steken want we lieten ons inspireren om ook te klagen, revanchegevoelens te tonen en debiele opmerkingen te maken, terwijl we tegen de, overigens meer dan terecht, in numeriek gereduceerde tegenstander geen enkel doelpuntje konden maken.
Nu, we blijven in onszelf geloven en konden alles wegspoelen met een frisse jupiler (en reken maar dat de frisse beter smaken dan de warme).

We onthouden: Ivo speelde Joga Bonito met de deklat, Ingmar kan nóg sneller douchen dan lopen, Fluppe gaat zaken doen in olie, grammen en bouwmaterialen…, volgende week match om 19u!

http://www.youtube.com/watch?v=rjYQ9Dg0ZB0&feature=related

De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. Zonder Simon, met Dévy. Het was aftasten en zoeken, de mannen van Shaktar grepen ons bij de keel en schotelden ons een 0-4 voor. De rest van de partij speelden we goed mee maar echt dreigen was moeilijk. Op karater en teamspirit kwamen de zwart-witten terug in de match en beetje bij beetje werd de achterstand ingehaald tot 9-10. Een pluim ook voor de ref, hij voelde de match aan. We onthouden: shaktar staat sterk, het eerste kwartier was voor ons precies een volledige seizoensvoorbereiding, de volgende aprés-match wordt door Devy geregeld in… de medici, we wensen Bob een vlug herstel!

Enkelblessure bob. Therapie: ijs, elevatie, eventueel immobiliseren, rust, DDF, US, lichte oefentherapie en nadien proprioceptie, veel proprioceptie!

Gisteren gingen we terug van start met de competitie. Het belooft voor de makkers een “nieuw” jaar te worden want er zijn heel wat veranderingen.

Zo stopt onze welbekende Simon, oprichter en secretaris, met minivoetballen wegens het aftakelen van zijn knie.  Een enorme aderlating voor ons, en we dachten dan ook even aan stoppen. Na 17 bakken bier besloten we om toch maar door te gaan, we zien wel wat het geeft.

Nieuw dit jaar is Dévy, die samen met Rik en Ivo onze traditie van “voetbaltrainers die ook nog willen spelen” voortzet.
Daarnaast neemt Rik ook de organisatie van Simon over, en is hij dus het aanspreekpunt voor alle oefenmatchen enz.

Veel plezier en leute gewenst aan alle ploegen.
Andries

We vallen als vliegen. We gaan dus ons onze kleuren niet kunnen verdedigen op 10 mei. Hopelijk kost ons dat geen boete, maar ik denk niet dat ze dat kunnen maken. Ik heb reeds gemaild naar het bestuur maar kreeg voorlopig nog geen reactie. We laten de kans dus aan de tweede uit onze poule. Jammer, maar niks aan te doen.